چرا اپل نتفلیکس را نمی‌خرد؟


پیشنهاد کارشناسان متعدد دنیای فناوری به اپل برای خرید غول صنعت سرگرمی، هنوز ادامه دارد، اما دلایلی وجود دارند که مانع از این فرایند می‌شوند.

اپل امروز به‌عنوان یکی از غول‌های دنیای فناوری شناخته می‌شود که اخبار و شایعات زیادی نیز پیرامون ورود جدی آن به حوزه‌ی رسانه به‌گوش می‌رسد. درمقابل، نتفلیکس قرار دارد که در سال‌های اخیر جای پای خود را در صدر فهرست سرویس‌های ارائه‌ی سرگرمی ثبت کرده است. کارشناسان بسیاری، اعتقاد دارند که اپل می‌تواند با خرید Netflix، حرکتی سریع در مسیر تبدیل شدن به غول رسانه‌ای جهان را طی کند.

مقاله‌های مرتبط:

باوجود پیشنهادهای کارشناسان مختلف (حتی کارشناسان غول‌هایی همچون جی پی مورگان)، خبر یا شایعه‌ی خاصی پیرامون خرید نتفلیکس توسط اپل وجود ندارد. درواقع، دلایل متعددی نیز موجود هستند که حداقل چنین خریدی را در آینده‌ی نزدیک، غیرمحتمل‌تر از همیشه می‌کنند. در ادامه‌ی این مطلب زومیت، به بررسی ۸ دلیل برای نخریدن نتفلیکس توسط اپل می‌پردازیم.

اپیزود اول: جوان و بی‌قرار

صنعت پخش محتوا در دوره‌ای زمانی با بیشترین جنب‌وجوش و رقابت قرار دارد. بازیگران جدید زیادی، هر روز به این صنعت وارد شده و برنامه‌های توسعه‌ای خود را شروع می‌کنند. اپل که در حال توسعه‌ی سرویس استریم اختصاصی نیز هست، ورود به صنعت را با هزینه‌ای بسیار کمتر از نتفلیکس شروع خواهد کرد (یک میلیارد دربرابر ۸ میلیارد دلار). درنهایت، چنین ادغامی بسیار زود به نظر می‌رسد.

نتفلیکس

با نگاهی به روزهای اولیه‌ی صنعت فیلم و سینما، می‌توان به چشم‌اندازی مناسب از وضعیت موجود دست یافت. در ابتدای قرن بیستم، چند ده شرکت فیلم‌سازی کوچک وجود داشتند که انواع محصولات این صنعت را عرضه می‌کردند. چارلی چاپلین، ستاره‌ی آن سال‌ها، چندین بار استودیوی مورد نظر خود را تغییر داد تا اینکه درنهایت شرکت اختصاصی خود را با نام United Artists تأسیس کرد.

صنعت کنونی پخش محتوای رسانه‌ای، هنوز جوان و بی‌ثبات است

ثبات صنعت فیلم و سینما، تا میانه‌های دهه‌ی ۱۹۳۰ به طول انجامید و تا چند دهه‌ی بعد ادامه یافت. یکی از دلایل تأخیر در ثبات، قوانین ضد تراست (انحصارگرایی) بود که مانع از خرید سالن‌های تئاتر توسط شرکت‌های فیلم‌سازی می‌شد. به‌هرحال شرکت‌های بزرگ‌تر به این نتیجه رسیدند که با وجود عدم اجازه برای تصاحب همه‌ی کانال‌های توزیع، می‌توانند شرکت‌های کوچک‌تر و درحال تلاش برای بقا را بخرند.

اپیزود دوم: اسباب‌بازی جدید

اپل تنها چند فیلم و سریال اختصاصی داشته و به‌نوعی در ابتدای این مسیر قرار دارد. البته، آن‌ها چندین سناریوی در حال ساخت دارند و برنامه‌ی خرید فیلم‌های اختصاصی نیز یکی از اولویت‌های اصلی کوپرتینویی‌ها محسوب می‌شود.

اپل

خرید Netflix، یک بازوی تولیدی آماده را در اختیار اپل می‌گذارد؛ اما درک آن‌ها از چگونگی اجرا و مدیریت آن، افزایش نخواهد یافت. به‌بیان‌دیگر، اپل باید ابتدا درکی عمیق‌تر از فاکتورهای اندازه‌گیری فرایند نتفلیکس کسب کند. به‌علاوه، کمتر کسی در دنیای رسانه و فناوری، به آمارهای ارائه‌شده توسط غول دنیای سرگرمی اعتماد دارد. شاید بهتر باشد کوپرتینویی‌ها ابتدا با پیاده‌سازی طرح اختصاصی خود، درک بهتری از این صنعت کسب کنند.

اپیزود سوم: مشکلات محتوای بزرگ‌سالان

محتواهای اختصاصی که تاکنون توسط اپل عرضه شده‌اند، عموما خانوادگی بوده و مشکلاتی از لحاظ پخش برای کودکان نداشته‌اند. آن‌ها حتی یک محصول ویدئویی را به‌خاطر محتوای نژادپرستانه به‌طور کامل از قراردادهای خود حذف کردند. درمقابل، نتفلیکس در آثار مختلف خود اشاره‌هایی به موارد مخصوص بزرگ‌سالان داشته است و برخی از سریال‌ها و فیلم‌های آن‌ها، تنها برای گرو‌‌ه‌های سنی خاص قابل پخش هستند. به‌هرحال، به‌نظر نمی‌رسد اپل بخواهد با پخش آن نوع از فیلم‌ها و سریال‌ها، برند خود را زیر سؤال ببرد.

اپیزود چهارم: قیمت بسیار بالا

اپل، خصوصا در یک سال اخیر، سیاست‌های حفظ نقدینگی را در ابعاد بزرگ پیاده کرد. آن‌ها دارایی نقدی حدود ۱۰۰ میلیارد دلار را در برنامه‌های خود داشتند و سال گذشته‌ی میلادی را نیز با دارایی نقدی ۱۳۰ میلیارد دلار به پایان رساندند. فرایندهای خرید و ادغام، یکی از بهترین روش‌ها برای خرج کردن این حجم از نقدینگی هستند، اما خرید نتفلیکس، قطعا نمی‌تواند گزینه‌ای در آن بخش باشد.

netflix

هزینه‌ی خرید Netflix، شاید نیازمند تمامی دارایی‌های نقدی اپل و حتی بیشتر از آن باشد. چنین هزینه‌ای، هیچ شباهتی به روندهای قبلی کوپرتینویی‌ها در خرید و ادغام ندارد و به‌همین دلیل، بسیار دور از ذهن به‌نظر می‌رسد.

اپیزود پنجم: بسیار بزرگ‌تر از خریدهای قبل

اپل عادت به خرید برندهای بزرگ و گران‌قیمت ندارد

کوپرتینویی‌ها عموما خرید و ادغام‌های بزرگی در تاریخ خود نداشته‌اند. تنها نمونه‌ی قابل‌توجه، برند Beats با قیمت ۳ میلیارد دلار بود. آن خرید، برگ برنده‌ای در صنعت سخت‌افزار، یک سرویس اشتراک موسیقی قوی و دسترسی به هنرمندان بزرگ موسیقی با استفاده از ارتباط‌های دکتر دری و جیمی آیووین را برای آن‌ها به‌همراه آورد.

اپل عموما به خرید شرکت‌ها و سرویس‌های کوچک با ظرفیت‌های بالای فنی می‌پردازد. درواقع، آن‌ها بازدهی خرید را بسیار مهم‌تر از ماهیت آن می‌دانند و بسیار برای آن تحقیق می‌کنند. به‌هرحال، خرید نتفلیکس هیچ شباهتی به سابقه‌ی اپل در خرید شرکت‌ها ندارد.

اپیزود ششم: فقط بگو نه

نتفلیکس، هیچ تمایلی به مشارکت یا ادغام شدن با دیگر شرکت‌ها ندارد و اپل نیز از این قائده مستثنی نیست. البته، مدیرعامل شرکت یعنی رید هستینگز، در سال‌های گذشته بخش زیادی از سهام آن را فروخت؛ اما آن حرکت بیشتر برای نقد کردن سود افزایش ارزش سهام انجام شد. هرچند برخی افراد فروش سهام را نشانه‌ای از نگرانی هستینگز درباره‌ی آینده‌ی شرکتش بیان کردند.

نتفلیکس

درکنار همه‌ی حقایق بالا، تعداد قابل‌توجه مخاطبان نتفلیکس درکنار جوایز متعدد (از جمله اسکار) سینمایی، این نتیجه‌گیری را ایجاد می‌کند که آن‌ها، کمترین تمایل را برای جذب شریک یا شرکت مادر دارند.

اپیزود هفتم: بیش‌ازحد نزدیک

نتفلیکس هیچ علاقه‌ای به شراکت یا ادغام با شرکت‌های دیگر ندارد

عرضه‌ی سرویس نتفلیکس روی سخت‌افزار Apple TV، نشان‌دهنده‌ی ارتباط نزدیک کنونی این دو شرکت به‌عنوان تولیدکننده و شریک تجاری است. خرید Netflix توسط اپل، شاید زنگ هشدارهایی را برای مقامات قوانین ضد تراست به صدا در بیاورد؛ چرا که در نتیجه‌ی آن خرید، اپل همه‌ی بخش‌ها از تولید تا توزیع و سخت‌افزار را در بحث محتوا تحت مالکیت خواهد داشت.

آمازون، قبلا با راه‌اندازی Amazon Studios انحصاری شبیه به مورد بالا را ایجاد کرده است. البته، تنها تفاوت آن است که استودیوی آن‌ها از دل سرویس خودشان یعنی آمازون پرایم به‌وجود آمد. به‌هرحال، خرید نتفلیکس توسط اپل، تحقیقات قانونی متعددی را در صنعت رسانه به همراه خواهد داشت.

اپیزود هشتم: چه دستاوردهایی به چه قیمتی

اگر اپل، نتفلیکس را بخرد، یک استودیوی عظیم مانند برادران وارنر، کلمبیا پیکچرز سونی یا فاکس قرن بیستم را تصاحب نکرده است. درواقع، نتفلیکس یک استودیوی سنتی فیلم‌سازی نیست. آن‌ها تهیه‌کننده و توزیه‌کننده‌ی محتوا هستند که با استودیوها و فیلم‌سازهای مستقل همکاری کرده تا محتوای اختصاصی برای سرویس استریم خود تهیه کنند. درواقع، آن‌چه که پس از هزینه‌های میلیارد دلاری عاید کوپرتینویی‌ها می‌شد، تنها یک پایگاه مشتریان عظیم به‌اندازه‌ی ۱۳۹ میلیون نفر خواهد بود. آیا این مخاطبان زیاد، ارزش میلیاردها دلار هزینه‌ی اپل را دارند؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code